irak

Војната во Ирак базирана на лаги

На 9 април 2003 година, американските војници во Багдад ја урнаа статуата на Садам Хусеин. Деценија и пол, подоцна знаеме дека: оваа војна чинише стотици илјади животи, Блискиот Исток навлезе во хаос и беше втемелен на лаги, пишува Дојче веле. “

Речиси три недели требало да поминат од почетокот на инвазијата на Ирак под водство на САД, за потоа милиони гледачи пред малите екрани да можат да следат како се урива статуата на Садам Хусеин во Багдад. Оваа слика од 9 април 2003 година влезе во колективното сеќавање на човештвото. Ама, дури и 15 години подоцна се уште има многу отворени прашања. , на пример, не е јасно колку Ирачани конечно загинаа за време на војната во Ирак и хаосот што следеше по него “, пишува Матиас фон Хајн за Дојче веле.

Тој додава дека проценките се движат од 150.000 до половина милион мртви и наведува дека “некои сериозни истражувања доаѓаат до многу поголеми броеви”.

“Во 2006 година, истакнатиот медицински журнал Лансет пресметал дека биле вклучени повеќе од 650.000″ дополнителни смртни случаи “. Покрај насилните смртни случаи, се вклучени и импликациите од бомбардирањето на уништената инфраструктура и, следствено, уништените здравствени установи”, додава во текстот.

Фон Хајм пишува дека “точно е познато дека оправдувањето за оваа војна се втемелени на лаги”.

“Постои уште една слика за војната во Ирак, која исто така е дел од колективното сеќавање, а тоа е слика дадена за време на говорот на американскиот министер за надворешни работи, Колин Пауел, до Советот за безбедност на Обединетите нации на 5 февруари 2003 година. Шест недели пред почетокот на војната Во 76-минутен говор, Пауел ја подготви светската јавност за војна. Централната содржина на неговиот говор: Садам Хусеин е во сопственост на биолошко и хемиско оружје за масовно уништување, а неговиот режим го помага меѓународниот тероризам и има намера да изгради нуклеарно оружје “, потсетува новинарот на Дојче Веле “.

Мобилна хемиска лабораторија

Фон Хајм повторува дека секое тврдење на Пауел е базирано на лаги.

“Оваа презентација на Пауел свој врв имала во тврдењата поддржани со детални илустрации:” со цел да ги избегне контролите на инспекторите за оружје на ОН, Ирак ја преструктуираше една флота на камиони во подвижна хемиска и лабараторија за биолошко оружје “. Говорот на Пауел, пред сè, поради една причина остана во сеќавање: сите овие тврдења се покажаа како лажни. Пауел сам во 2005 година, тој говор го нарече срам за неговата кариера “, додава новинарот.

Реј Мекговерн е ветеран кој работел за ЦИА 27 години, меѓу другото и на високи позиции. Во 2003 година, тој основал со своите колеги и други тајни служби здружението Veteran Intelligence Professionals for Sanity (VIPS) кое критично се соочува со политиката на САД. Тој 78-годишњак за  “ДВ” отценува дека “разузнавачките информации не биле едноставно погрешни, туку лажни”.

Фон Хајм додава дека разузнавачките информации од Германија играат важна улога во презентацијата на Пауел.

Кодно име “Curveball”

“Во 1999, ирачкиот хемичар Рафхед Ахмед Алван како бегалец пристигнал во Германија и го привлекол вниманието на германската тајна служба на БНД која го испрашувашувала.” Германската разузнавачка служба се надевала дека ќе добие информации за оружјето за масовно уништување на Хусеин. Алван, под кодното име “Curveball” , набрзо увидува дека: што повеќе информации ќе пружи, толку подобар станува неговиот статус. Тој добива германски пасош, пари, стан … Оваа игра траела толку долго се додека БНД не влезе во трага на шефот на Алван кој ја урива оваа кула од лаги. За ова германските разузнавачи исто така ги информирале своите американски партнери “, додава фон Хаим.

“Сепак, по нападите на 11 септември 2001 година, интересот за Curveball, кај Американците повторно се буди интерес за ’Curveball’. Весникот” Дие Велт “, во август 2011 година, повикувајќи се на поранешниот претседател на БНД, Аугуст Ханинг, јавил дека Американците од Германците во 2001 година барале обврзувачко изјаснување дека изјавите на тој ирачки маж се точни.Ханинг се спротивставувал и на шефот на ЦИА, Џорџ Тајнет, му испратил порака дека “досега ниедна трета страна не обезбедила информации како наш извор, и заради тоа, тие сознанија  не можат да важат како верификувани “, се додава во текстот објавен под наслов” Војната во Ирак е заснована на лаги “.

Фон Хајм потоа тврди дека Пауел ги искористил овие информации за врбување за војна, иако постоеле јасни предупредувања дека не биле веродостојни.

Реј Мекговерн е убеден дека “им било сеедно “ ” Curveball “знаел нешто за тоа што зборувал.”

“Тие имаа нешто со што би можеле да излезат во јавноста. Нешто што можеле да им обезбедат на креативните и професионални луѓе во графичкиот оддел на ЦИА. А тие  потоа можеле да ги нацртаат непостоечките мобилни лабаратории за хемиско оружје кои Пауел ги користел во својата презентација “, тврди Мекговерн во изјавата за” ДВ “.

Игнорирање на предупредувањата

Тогашниот шеф на ЦИА за Европа, Тајлер Драмхелер, во 2011 година, во изјава за британски Гардијан потврдил дека долго пред 2003 година бил предупреден од партнерот во БНД, дека изјавите на “Curveball” се неверодостојни.

“Овие предупредувања ги проследил до претседателот на ЦИА, Џорџ Теннет”, потврдил  Драмхелер.

“Владата на 43-от американски претседател Џорџ В. Буш сакала војна. Основите за тоа беа поставени многу порано, објаснил поранешниот шеф за надворешна политика на ЕУ, Хавиер Солана, по повод 15-годишнината од почетокот на војната во еден коментар за ‘Project Syndicatte’ , – иако тоа било продадено како дел од “Војната против тероризмот”, се додава во текстот на “DW”.

Потоа се додава дека не требало долго време во приказната да се вклучат и сојузниците од Обединетото Кралство.

“Во мај 2005 година, весникот Сандеј Тајмс од Лондон објави содржина на тогаш многу таен документ за состанокот на британскиот политички врв на тема Ирак што се одржа на 23 јули 2002 година. Се чини дека британските политичари во тоа време итекако бил доста свесни за недоволно доверливите информации. Тогашниот британски министер за надворешни работи, Џек Строу, како тврди споменатиот весник, истакнал дека доказните материјали се ’тенки’ и дека “Садам не му се заканува на никого од своите соседи”, како и тоа дека неговите можности за оружје за масовно уништување мали, отколку оние на Либија, Северна Кореја или Иран “. Меѓутоа, тие сомневања, тогашниот премиер Тони Блер не успеаа да го спречат од намерата да влезат во таа војна заради интересот на” посебните врски “кон САД”, заклучува Матијас Фон Хаим. во текстот за “Дојче веле”.

Извор:(Vijesti / DW)




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


2 + = eight

%d bloggers like this: