А. ДУГИН: Глобализацијата и Либерализмот се на работ на колапс, ама кој и што доаѓа после?

0

Либерализмот и глобализацијата пропаднаа. Ситуацијата ме потсетува на последните години на Советскиот сојуз. Тогаш, вистинската власт сè уште беше во целост во рацете на Комунистичката партија, која контролираше речиси се, но во исто време целокупниот систем беше готов. И тоа можеше да се почувствува.

Денес се наоѓаме во сосема иста ситуација со глобалната доминација на либералните елити. Сеуште контролираат сè, ама се веќе е готово. Тие ќе исчезнат исто толку брзо како и комунизмот во источна Европа.

Антипопулистичката мобилизација на Бернард-Анриј Левја, Макрон, Сорос, Ротшилд или Клинтонови против Путина, против Асада, против Кина, против Брексита, против Ирана, против Салвинија и сите други покажува дека се во состојба на чиста агонија. За нив ова е крај.

Тие повеќе не можат да владеат. Осудени се на пропаст. Тие ќе истрајуваат и ќе го продолжат времето пред конечното и неповратниот колапс, но нивните денови се изброени.

Тие повеќе немаат влијание врз иднината. Тие не се толку влијателни. Никаков Месија нема да дојде во нивната “земја Израел” и тие тоа многу добро го знаат. Тоа е човечка пародија, а не есхатолошко чудо и така ќе заврши.

Истото важи и за либералната верзија на “крајот на историјата”. Тоаа беше сосема погрешна претпоставка. Исто е и со идеологијата на “човековите права”, бидејќи никој повеќе не верува во ова стандардна двојна лицемерна неоимпериалистички лага. Истото важи и за “неограничениот економски раст” и “глобалната средна класа” или “цивилното општество”. Истото важи и за нивниот постмодернизам и просветителството.

Во иднина нема можност за континуитет. Приближувајќи се на момент на голем дисконтинуитет.

Тоа не значи дека иднината сигурно ќе биде наша, но е точно дека повеќе нема да бидат нивни. Иднината повторно е отворена.

Либерална цензура на моите книги на Амазон, цензура на жолтите елеци или забрана Facebook против сите нелиберални форми на говорот се знак дека е крајот блиску.

Сите оние кои денес се казнети и забранети, сите оние кои се обвинети како “отфрленици” или “путинисти”, сите маргинализирани и криминализирани како таканаречените популисти,мажи,верници, бранители на социјалната правда, традиционалистите и така натаму веројатно ќе бидат први кои ќе се појават во постлиберално време. Ама тоа не е сигурно и нема план или стратегија за иднината. Тоа може да биде Пирова победа.

Можеби нашето инстинктивно отфрлање на либерализмот е сосема разумно и логично, ама тоа е некој вид реакција против чисто зло, што стана очигледно. Кога нивните правила ќе завршат, никој нема да биде подготвен за следниот чекор. Тие немаат иднина, но можеби и ние немаме.

Премногу сме вклучени во борбата за исчистување на глобалното либерално мочуриште, кое е уште огромно и моќно, така што не можеме да разликуваме ништо.

Предлагам прво да ги довршиме и тогаш ќе видиме што потоа.

Ама утрето е веќе започна, а тие се во наредниот период отсутни. Затоа мораме подобро да се подготвиме за тоа. Агонија либерална ѕверка е опасна, но и иднината е многу проблематична. Денес либералите владеат во светот и за тоа ги сносат сите ризици. Не успеваат, губат легитимитет и исчезнуваат.

Ама кој ќе ја преземе вистинска одговорност за човештвото после нив? Гледаме и малку и повеќе се согласуваме околу тоа што е грешно, но нашите идеи за излегување од овој хаос се уште нејасни. Тука, најчесто не се согласуваме за тоа што е добро. Ама може да биде сериозен предизвик. Тие се готови и претпоставувам дека веќе тоа го знаат. Ама,товарот за вистинската одговорност за судбината на човештвото, кое денес сигурно не е во најдобра фаза, е огромен.

Кога ќе си заминат, кој ќе го турка напред и ќе ја преземе власта? Сега е вистинскиот момент за размислување …

Извор: Geopolitica