Авганистанската територија нема да се користи против Русија

0
Geopolitika News продолжува да ја следи политичката, воената и безбедносната ситуација во Авганистан – земја во која воениот контингент на НАТО активно учествуваат повеќе контигенти на војници од Балканот и кои, поради овој факт, заслужуваат поголемо внимание заради полесно донесување на идните политички одлуки на сите учесници со оглед на понатамошниот развој на ситуацијата во и околу таа земја. А, тоа станува сè подинамично, бидејќи постојат некои нови процеси кои треба да се видат од поширок агол, за да може полесно да се разбере целосната состојба на овој комплексен проблем кој не слегува од пиедесталот на меѓународната политика во последната деценија. Во меѓувреме, паралелно со започнатите политички процеси на главните надворешни и внатрешни играчи и како знак на нивната сериозност, терористичките активности во главниот град на Кабул се интензивираат. Така, минатата недела, по долго време, возач самоубиец  нападна колона од војници на НАТО, при што загинаа четворица американски војници, додека шест цивили беа убиени. Одговорноста за овој терористички акт беше преземена од страна на талибанците, а нападот врз Американците, очигледно, има важна политичка порака во светло на тековните талибански разговори што се во тек и со нив поврзани талибанските барања сите странски војници да ја напуштат таа земја како предуслов за постигнување во рамките на  авганистански договор. За ова нешто подолу во текстот, а сега да се осврнеме на зборовите на еден американски воен командант поврзани со Авганистан.
Иако проблемот со тероризмот во Авганистан не е решен, нема смисла да се постави прашањето за повлекувањето на американската војска од таа земја, изјави командантот на здружените началници на армијата на САД, генерал Џозеф Данфорд, цитиран од весникот The ​​Washington Times.
Генералот Данфорд, поранешен командант на контингентот на САД и НАТО во Авганистан, изјави: “Никој не предложи повлекување на нашата армија од Авганистан се додека нашите интереси се под закани од тероризмот. За ова не се дискутира. “Џозеф Данфорд нагласи дека, иако Соединетите Држави преговараат со Талибанците, военото присуство во таа земја останува неизбежно. Тој, исто така, изјавил дека во последно време зголемена активност во оваа насока, исто така, води и Русија.
На 22 февруари порталот Geopolitika News објави дека истиот ден во Анкара се оддржаа преговорите меѓу претставниците на САД и Русија за прашањето на Авганистан – Залмај Калилзад и Замир Кабулов. Состанокот се одржа во Руската амбасада, зад затворени врати, и траеше повеќе од еден час. Двете страни, исто така, разговараа за подготовка на следните консултации за Авганистан во т.н. ” Московскиот формат, како и започнувањето на внатрешно-авганистанскиот политички дијалог.
За време на церемонијата по повод одбележувањето на 100-годишнината од воспоставувањето дипломатски односи меѓу двете земји, каде што талибанската делегација разговараше и со руската страна. Делавар Шахабудин, московски претставник на талибанското крило во Доха, (ова крило учествува во преговорите со американската страна во главниот град Катар, по состанокот на талибанската делегација со претставник на рускиот претседател за Авганистан, Замирам Кабулов (директор на Вториот оддел за Азија во руската МНР) , дека талибанците бараат целосно повлекување на странските трупи од Авганистан. Истиот став, како официјалната руска позиција,во истата пригода изразил и рускиот министер за надворешни работи, Сергеј Лавров!
На 30 мај, портпаролот на движењето Талибан во Доха, Мухамед Сухаил Хашин, коментирајќи ги разговорите во Москва, изјави дека територијата на Авганистан нема да се користи против Русија и нејзините соседни земји. “Средбата со Кабулов (претставник на Путин за Авганистан) била многу добра. Разговаравме за односите меѓу Авганистан и Русија. Му потврдивме на Кабулов дека авганистанската земја нема да биде експлоатирана против Русија и соседните земји “, истакнал Хашин.
Таџикистан – исламска платформа за дестабилизација на Русија
Имено, руските аналитички кругови често нагласуваат дека, по неуспехот на Сирија во случај на соборување на законскиот претседател Башар Асад, Американците, како и завршувањето на најголемиот дел од нивните воени операции против џихадистите од т.н. Исламските држави работат на префрлување на блискоисточните радикални и терористички елементи, првенствено оние од таканаречената ” Исламската држава токму во Авганистан, со цел на нивно понатамошно пренесување на соседните земји, првенствено Таџикистан, Узбекистан (од овие две држави на Блискиот Исток таканаречената исламска држава се бореле меѓу 2 и 5 илјади борци, од кои дел веќе се вратиле во своите матични земји но и Кина (особено нејзиниот западен автономен регион, претежно населен со муслиманите Ујгур) со цел да ја дестабилизира државата и да прелеат терористички активности од овие земји на руска територија. Ако се суди според зборовите на гореспоменатиот портпарол на талибанците, токму овој проблем беше намерата на состанокот во Москва. Покрај тоа, треба да се додаде дека претставниците на талибанците честопати предупредуваат за неприфатливоста на зајакнувањето на т.н. Исламска држава на територијата на Авганистан.
И Москва е длабоко загрижена за ваквите настани што беа забележани со интензивираната воена соработка со Таџикистан (на Авганистан соседна земја со која дели илјада километри долга граница), како и зајакнувањето на воените сили во 201-тата воена база на територијата на Таџикистан, во која обука вршат Таџикистанските војници. Русија на ова земја и достави оружје во вредност од повеќе од 200 милиони долари во изминатите неколку години. Минатата недела рускиот министер за одбрана Сергеј Шојгу пристигна во Таџикистан и се состана со претседателот на државата, Емомали Рахмон, во главниот град Душанбе, како и со министерот за одбрана и со највисоките воени претставници од 9-ет милионската земја. Двете страни се согласија да ги интензивираат заедничките воени вежби, како во Таџикистан, така и на руска територија, во рамките на Организацијата на Договорот за заедничка безбедност (рускиот пандам на НАТО Алијансата), каде и Таџикистан е член. Интересно е што само неколку дена претходно во Душанбе,претстојувал шефот на руската главна служба за безбедност, ФСБ (Александар Бортников). Во Таџикистан, стотици борци кои сега се во процес на реинтеграција се вратија од Блискиот Исток, каде што учествуваа во единиците на терористичката организација “Исламска држава”. Русите не веруваат премногу во оваа програма и се свесни дека повеќето од овие повратници во таџикистанските населби и шират радикална идеологија. Самата влада на Таџикистан веќе затворила повеќе стотиците џамии во кои се ширел радикализам.
Што се случува во Авганистан во моментов?
Првиот и најважен елемент кој ја погодува ситуацијата во Авганистан е фактот дека во последните две години Талибанците беа значително зајакнаа и по консолидирањето на нивните редови тие беа сериозно поделени и потресени по смртта на нивниот харизматичен лидер Омар (неговата смрт потврдена во летото 2015 година, а претходно беше во бегство од 2001 година, почетокот на американската воена интервенција во таа земја) и тоа предизвика чести и комплексни воени операции со поголем интензитет против владините сили во Кабул, ставајќи под контрола повеќе од половина од авганистанските територија. Ова го доведе во прашање целиот концепт и намена, основните цели на масовната и скапа воена интервенција на Западот, која започна во 2001 година.
Друг важен елемент е што на 22 мај оваа година мандатот истече на авганистанскиот претседател Ашраф Гани ама, Врховниот суд им ги прошири пред неколку дена им ги прошири овластувањата до претседателските избори кои ќе се одржат на 28 септември. Во меѓувреме, премиерот Гани замени некои владини министри (министер за енергија, министер за образование и министер за транспорт и врски), кој на 30 мај предизвика негативна реакција на американскиот амбасадор во таа земја, Џон Бас. Тој, во интервју за авганистанската телевизија TOLOnews, рече дека САД ја почитуваат одлуката на Врховниот суд да го продолжи мандатот, но дека тешко може да се смета за легитимна со нови кадровски решенија и го повика авганистанското раководство “на воздржаност во овој вонреден период”. Овој предупредувачки тон на американскиот дипломат на сегашната влада не е случајен: токму официјалниот Кабул најмногу му се спротивставува на американските талибански разговори, стравувајќи за својата иднина, свесен дека во случај на договор, ќе мора да ја дели власта и да ги помири своите интереси со талибанците.
Крах на стратегијата на САД: шиитски Иран им помага на екстремни сунитски Талибани!
Веќе е јасно дека пропадна стратегија на Обама за отстранување на Пакистан и неговите “Талибанци” од меѓуавганскиот дијалог, која наместо нив сакаше да ја зајакне улогата на Индија, најмногу главно преку обука на безбедносните сили, но и преку извоз на индиско оружје (а Индија ниту е соседна земја на Авганистан ниту има било какви никакви значителни упоришта на теренот, додека на Пакистан, како влијателен играч во Авганистан, најблаго кажано е големиот регионален ривал). Затоа, со само малку подлабоко разгледување, може да се заклучи дека таа нова (од 2016 година) стратегијата на САД е многу погрешна и целосно празна. Таа беше лансирана минатата година од мандатот на Барак Обама и продолжи со администрацијата на Трамп, барем до декември минатата година, и најавата на Трамп за потребата да повлече половина од вкупно 14.000 американски војници од Авганистан, кои никогаш не биле официјално потврдени, но очигледно е внимателно разгледани во затворени кругови на политичките и воените врвни САД (како што беше потврдено од вестите од почетокот на оваа анализа). Новата стратегија на Трамп (ако сеуште така може да се нарече) се обидува да поттикне пошироко вклучување на другите регионални сили во решавањето на проблемот, што е сосема логично (САД без соработка со Авганистан со соседните држави во таа земја не можат да ја пренесат ниту својата воена и логистичка опрема)! Станува збор првенствено за Русија, а потоа и за Кина, со веќе споменатите Индија и повторно Пакистан. Овде, мора да се нагласи дека во последниве години на Авганистан соседниот Иран има многу развиени односи со талибанците. Техеран, исто така, испорачува оружје, особено откако Пентагон ја намали својата редовна годишна воена помош за една третина (како последица на катастрофалната стратегија на Обама за исклучување на Исламабад од играта, Пакистан беше принуден драстично да ја намали воената помош за талибанците а на испразнетото место веднаш со пари влезе Катар и другите богати Заливски спонзори, кои со тоа, делумно и од редовите на напуштените Талибанци, направија своја домашна “исламска држава”. И токму во овој факт (интензивирана  иранско-талибанска соработка), ја изразува целосната катастрофа на американската стратегија за Авганистан , бидејќи успеала да “поврзе неспоивото” – шиитски Иран со екстремно сунитско талибанско движење!
Станува збор за нешто ново
Се разбира, ваквата ситуација по Вашингтон стана неподнослива и Трамп, заедно со своите советници, мораше да започне целосна ревизија на американската стратегија досега. Како што гледаме, ова е драматична промена: во прашањата и модалитетите на Авганистан за решавање на конфликтот на овој век (до кој Вашингтон до неодамна го става своето ексклузивно право, не дозволувајќи никој поактивно да се меша во политичките и воените процеси во таа земја) токму на САД му е вовлечена една “непријателска” Русија. Покрај тоа, Стејт департментот и Пентагон почнаа, се разбира, тајно и сега целосно отворено да преговорат со талибанците во Доха, но и преку други формати, вклучувајќи ги и оние споменати во Москва. Со истите они талибанци кој до почетокот на месецот се сметаа за класична терористичка организација со која нема преговори и која треба да биде целосно искоренета. Впрочем, талибанскиот режим беше токму причината за американската интервенција во Авганистан во 2001 година. по познатите терористички напади врз САД на 11 септември и последователното објавување на САД во “светата војна” против тероризмот.
Во сето ова, американската јавност има многу важна улога, која Авганистан и американскиот воен ангажман во таа земја најемотивно ама и најкритички перцепирани во однос на сите други точки во светот во кои американската војска учествува на еден или друг начин (далеку повеќе отколку и во однос на една Сирија , Ирак, Јемен, а да не зборуваме за Украина …) поради големиот број мртви американски војници во премногу долга и прескапа војна, што, и покрај сето тоа, не резултираше со ништо, поради што првично беше лансиран. А на сето тоа, веројатно, е свесен и американскиот претседател Трамп.
Затоа преговорите за обид за политички решавање на авганистанскиот конфликт продолжуваат, бидејќи секој е свесен дека нема воено решение. Единствено прашање е каква во страврност ќе биде координацијата на американо-руските напори да се постигне и решение во поглед на катастрофалната состојба на нивните меѓусебни односи, во која само повремено пробиват “зраците на светлината” преку изјавите како оние кои се подготвени да соработуваат за прашања од од заедничките интереси, а кое последно беше споменето од истиот државен секретар на САД, Мајк Помпео, по неодамнешниот состанок со својот руски колега Лавров и со претседателот Владимир Путин во Сочи, а кое во истиот облик го повтори и самиот Путин. Дали овие заеднички интереси се можни на авганистанско тло наскоро ќе се видат, следејќи ги случувањата во ситуацијата на теренот.
Извор:geopolitikanews